پژوهشگاه تربیت بدنی و علوم ورزشی مطالعات طب ورزشی 2322-1658 9 22 2017 10 23 Effect of Increased Heel Strike During Gait on Selected Kinematic and kinetic Features of Ankle and Knee Joints in Athletes تأثیر افزایش هیل‌استرایک بر متغیرهای منتخب کینتیکی و کینماتیکی مفاصل مچ پا و زانوی ورزشکاران حین راه‌رفتن 17 34 1140 10.22089/smj.2018.1140 FA فرهاد رضازاده دانشجوی دکتری آسیب‌شناسی و حرکات اصلاحی، دانشگاه خوارزمی سید صدرالدین شجاع الدین دانشیار آسیب‌شناسی و حرکات اصلاحی، دانشگاه خوارزمی اسماعیل ابراهیمی استاد فیزیوتراپی، دانشگاه علوم پزشکی ایران امیرحسین براتی دانشیار طب ورزشی، دانشگاه شهید رجایی تهران 0000-0002-9952-5557 فرزام فرهمند استاد بیومکانیک، دانشگاه صنعتی شریف Journal Article 2016 08 20 The present study was done to evaluate the effectiveness of some kinetic and kinematic features of healthy athletes during increased heel strike pattern. This case-control study was carried out on 13 professional healthy male athletes in two positions of normal and increased heel strike gait patterns. Range of motion, knee and ankle joint torque and vertical ground reaction force measured by the Kistler and Vicon motion analysis system. Results showed that increased heel strike compare to normal level walking caused significantly reduced knee flexion angle at the moment of heel contact and stance phase, mean values ​​of external rotational and adductor knee moments. In addition, increased ankle dorsiflexion during midstance was significantly high in increase heel strike pattern compare to usual pattern. It seems that increased heel strike pattern decreases knee mechanical loading and more importantly, increasing elasticity of gastrocnemius-soleus muscles provided by heel strike pattern. <strong>مطالعة حاضر با هدف بررسی تأثیرپذیری پارامترهای کینتیکی و کینماتیکی ورزشکاران از راهنمایی به گام‌برداری، با افزایش هیل‌استرایک انجام شد.</strong><strong>این مطالعة مورد-شاهدی روی 13 ورزشکار مرد در دو وضعیت گام‌برداری عادی و گام‌برداری با افزایش هیل‌استرایک انجام گردید. دامنة حرکتی، گشتاور مفاصل و نیروی عمودی عکس‌العمل زمین، با دستگاه آنالیز حرکت وایکون و صفحه‌نیروی کیسلر انجام شد. نتایج نشان داد که افزایش هیل‌استرایک در مقایسه با الگوی معمول، باعث کاهش معنادار زاویة فلکشن زانو در لحظة تماس پاشنه با زمین و فاز استقرار، کاهش میانگین گشتاور چرخش خارجی و اداکتوری زانو می‌شود. به‌علاوه، دورسی‌فلکشن مچ پا در فاز میانی استقرار با افزایش هیل‌استرایک در مقایسه با الگوی معمول بیشتر بود؛ بنابراین، شاید گام‌برداری با افزایش هیل‌استرایک، بارگذاری مکانیکال مفصل زانو را کاهش دهد و مهم‌ترآنکه، کشش‌پذیری عضلة گاستروسولئوس را فراهم کند.</strong> https://smj.ssrc.ac.ir/article_1140_8248a99e81e752cb9b41da3fc43fbe7f.pdf