پژوهشگاه تربیت بدنی و علوم ورزشی مطالعات طب ورزشی 2322-1658 14 34 2023 02 20 Core Muscles Activation in Plank with and without Support on Upper Limbs during different Body Angles بررسی فعالیت عضلات مرکزی در پلانک با و بدون تکیه بر اندام فوقانی در درجات مختلف بدن 95 118 3598 10.22089/smj.2023.13681.1628 FA مهرداد باستانی دانشجو دکتری آسیب شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران غلامعلی قاسمی دانشیار، گروه آسیب شناسی و حرکات اصلاحی، دانشکده تربیت بدنی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران حامد اسماعیلی دکترای بیومکانیک ورزشی، استادیار دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه اصفهان 0000-0002-6882-2612 Journal Article 2022 10 17 The role of the upper limbs in the common plank exercises is considered a limiting factor in targeting the core muscles The purpose of this study was to investigate the core muscles activation in plank with and without support on upper limbs during different body angles. Twenty-one healthy men 20-30 years participated in this study. The subjects performed the plank in two positions with support on the upper limb (by the TRX suspension device) and without support on the upper limb (by the researcher made device) at 20, 40, 60 and 80 of body angles. Each eight test was repeated twice for 5 seconds. The activity of rectus abdominis, external oblique, multifidus, erector spinae lumbar, and rectus femoris muscles were measured and compared. Repeated measures analysis of variance was used to examine the effects of upper limb on our outcomes. The results showed that there is no difference on core muscles activity between plank with and without support on upper limbs during different body angles (p=0.821). Changing the body angle (20, 40, 60 and 80 degrees) showed a main different on the core muscles activity in the both plank positions with and without support on upper limbs (P≤0.05). Not using the upper limbs in the plank exercises does not change the activity of the core muscles, and also the level of their activity increases through the gradual addition in the body angle. استفاده از اندام فوقانی در تمرینات رایج پلانک، عامل محدود کننده‌ای در هدف قرار دادن عضلات مرکزی است. هدف از مطالعه حاضر بررسی فعالیت عضلات مرکزی در پلانک با و بدون تکیه بر اندام فوقانی در درجات مختلف بدن بود. 21 مرد سالم غیر ورزشکار در رده سنی 20 تا 30 سال در این مطالعه شرکت کردند. آزمودنی‌ها پلانک را در دو حالت با تکیه بر اندام فوقانی (توسط ابزار تعلیقی TRX) و بدون تکیه بر اندام فوقانی (توسط ابزار محقق ساخته) در درجات 20، 40، 60 و 80 درجه بدن اجرا نمودند. هر هشت تمرین به مدت 5 ثانیه و با 2 تکرار انجام شد. فعالیت عضلات راست شکمی، مایل خارجی، مالتی فیدوس، راست کننده ستون فقرات کمری و راست رانی اندازه‌گیری و مقایسه شد. آزمون تحلیل واریانس با اندازه‌گیری مکرر جهت تجزیه و تحلیل داده‌ها استفاده شد. نتایج مقایسه فعالیت عضلات مرکزی بین دو پوزیشن پلانک با و بدون تکیه بر اندام فوقانی در درجات مختلف بدن تفاوت معناداری را نشان نداد (821/0=P). تغیر زاویه بدن (درجات 20، 40، 60 و 80) در حرکت پلانک در هر دو حالت با تکیه بر اندام فوقانی و بدون تکیه بر اندام فوقانی، تفاوت معناداری را در فعالیت عضلات مرکزی نشان داد (05/0P≤). عدم استفاده از اندام فوقانی در تمرینات پلانک تغییری در فعالیت عضلات مرکزی ایجاد نمی‌کند و همچنین با افزایش تدریجی زاویه بدن، سطح فعالیت آنها افزایش می‌یابد. https://smj.ssrc.ac.ir/article_3598_6a450490f238b4ddff085d66a916a206.pdf