پژوهشگاه تربیت بدنی و علوم ورزشی مطالعات طب ورزشی 2322-1658 11 26 2020 01 21 Epidemiology of Sports and Falling Injuries in Iranian Boys and Girls student: (With Emphasis on Coach Role, Age, Class Capacity, Sports History, physical education courses time) همه‌گیرشناسی آسیب‌های ورزشی و افتادن دانش‌آموزان دختر و پسر ایرانی (با تأکید بر رشتة، نقش معلم تربیت‌بدنی، سن، ظرفیت کلاس، سابقة ورزشی و ساعات زنگ ورزش) 17 30 2065 10.22089/smj.2020.8042.1399 FA محمدحسین علیزاده استاد، گروه بهداشت و طب ورزشی، دانشکدة تربیتبدنی، دانشگاه تهران، تهران، ایران )نویسندة مسئول( محمد کریمی زاده اردکانی ستادیار، گروه بهداشت و طب ورزشی، دانشکدة تربیتبدنی، دانشگاه تهران، تهران، ایران 0000-0003-1433-0177 Journal Article 2019 10 28 The purpose of this study was to investigate the epidemiology of sports injuries and falling in Iranian students at school and during physical education and physical activity at schools. In this study, 6,300 males and female 12-16 year-old junior secondary students from Tehran, Karaj, Yazd, Khorramabad, Sari, Shahrekord, Bandar Abbas, Mashhad and Tabriz participated in the study. Their injuries were recorded in a prospective manner. For data analysis, descriptive statistics and cross-tabulation were used to compare the variables according to gender. Most of the students' injuries were for male at the age of 14 (56.3) and for girls at the age of 13 (32.4%). The findings showed that 457 (10.42%) of the students were injured that highest number of injuries occurred to female students (62.4%) outside the physical education course (35.4) and during the absence of the physical education teacher (67%), but in male students, 45.4% injuries occurred in physical education course during presence of a physical education teacher (61.6%). Girls in highpopulation classes were at higher risk of injury (49 percent), while boys were more likely to be injured in lower-population classes (39.6). Among the various sports, the highest rate of injury in boys was in football (69%) and futsal (11.6%), and in girls were volleyball (17.2%) and handball (4/7 %). Most injuries occurred in crowded classes. Injured students have no history of exercise and they showed more damage with less experience. Most boys' injuries occurred during exercise and for girls during non-exercise activities. It seems that by focusing on the presence of physical education teachers during sports hours and their favorite sports and increasing the activity time in the form of appropriate prevention programs during activity and non-sports, it is possible to prevent students from being harmed. Implementing a comprehensive and appropriate strategy, including appropriate sports activities for each age group, determining and controlling the potential risks of sports activities is very important to prevent injury. پژوهش حاضر با هدف بررسی همهگیرشناسی آسیبهای ورزشی دانشآموزان ایران انجام شده است. در این پژوهش 6300 دانشآموز دختر وپسر 12-16 سال درحالتحصیل در مقطع راهنمایی، از شهرهای تهران، کرج، یزد، خرمآباد، ساری، شهرکرد، بندرعباس، مشهد و تبریز شرکت کردند. آنها بهمدت یک سال تحصیلی بررسی شدند و آسیبهایشان با استفاده از فرم جمعآوری اطالعات و به شیوة آیندهنگر ثبت شد. برای تجزیهوتحلیل دادهها از آمار توصیفی و از جدول متقاطع برای مقایسة متغیر ها با توجه به جنسیت استفاده شد. بیشتر آسیب دانشآموزان پسر در 14 سالگی )3/56 درصد( و دختران در 13 سالگی )4/32 درصد( بود. یافتهها نشان داد که 457 نفر از دانشآموزان )42/10 درصد( دچار آسیب شدند که از این میان بیشترین میزان آسیب در دانشآموزان دختر )4/62 درصد( در خارج از زنگ ورزش )4/35 درصد( و درزمان حضورنداشتنمعلم ورزش )67 درصد(روی دادهبود، اما در دانشآموزان پسر، 4/45 درصد از آسیبها در زنگ ورزش و در حضور معلم ورزش )6/61 درصد( اتفاق اتفاده بود. دختران در کالسهای با جمعیت باالتر در خطر آسیبدیدگی بیشتر بودند )49 درصد(؛ حالآنکه پسران در کالسهای با جمعیت کمتر آسیب بیشتر داشتند )6/39 درصد(. از میان رشتههای گوناگون ورزشی، بیشترین میزان آسیب در پسران در رشتههای فوتبال )69 درصد( وفوتسال )6/11 درصد( و در دختران در رشتههای والیبال )2/17 درصد( و هندبال )7/4 درصد( بود. بیشتر آسیبها در کالسهایی با جمعیت زیاد روی داده بود. دانشآموزان آسیبدیده هیچگونه سابقة فعالیت ورزشی نداشتند و با سابقة کمتر آسیبهای بیشتری داشتند. بیشتر آسیبهای پسران در زنگ ورزش و در دختران در هنگام فعالیتی غیر از ورزشکردن روی داده بود. بهنظر میرسد با تمرکز بر حضور معلمان ورزش در ساعات ورزش و رشتههای ورزشی موردعالقة آنان و افزایش زمان فعالیت به شکل برنامههای مناسب پیشگیری، در زمان فعالیت و غیرورزش بههمراه کنترل جمیت کالسها بتوان از آسیب دانشآموزان پیشگیری کرد. اجرای راهبردی جامع و مناسب شامل بهکارگیری فعالیتهای ورزشی مناسب برای هر گروه سنی، تعیین و کنترل خطرهای احتمالی فعالیتهای ورزشی برای پیشگیری از آسیب بسیار مهم است.

https://smj.ssrc.ac.ir/article_2065_0ae3f79a30234b6c45a6f7d298ba1310.pdf

پژوهشگاه تربیت بدنی و علوم ورزشی مطالعات طب ورزشی 2322-1658 11 26 2020 01 21 The effect of vibration-based fatigue on the biomechanical properties of human body muscles تاثیر خستگی مبتنی بر لرزش بر مشخصات بیومکانیکی عضلات بدن انسان 31 48 2318 10.22089/smj.2020.8078.1400 FA پیمان جلالی دانشکده مهندسی مکانیک، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران علی شریف نژاد گروه بیومکانیک و فناوری ورزشی، پژوهشگاه تربیت بدنی و علوم ورزشی 0000-0002-5855-1441 رضا حسن نژاد دانشکده مهندسی مکانیک، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران میر محمد اتفاق دانشکده مهندسی مکانیک، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران Journal Article 2019 11 09 Some sport activities such as skiing causes athletes to be constantly exposed to vibrations caused by rough terrain which can lead to muscle fatigue in many repetitions. The purpose of this study is to investigate the effects of musculoskeletal fatigue on vibration transmissibility coefficient and muscle activity in subjects are exposed to floor vibrations. For this purpose, 12 young men were exposed to floor vibrations in the squat mode at frequency of 12 Hz and intensity of 0.9 m/s2 to achieve complete fatigue. The results of this study show that the occurrence of the fatigue in the musculoskeletal system of the body increases the amount of both variables of the study simultaneously. In other words, increasing of the muscle activity alone does not indicate fatigue phenomenon. Because according to the results, increasing the amount of muscle activity without occurrence of the fatigue reduces the vibration transmissibility coefficient in the muscle. انجام برخی از فعالیت‌های ورزشی همچون اسکی باعث می‌شود تا ورزشکاران همواره در معرض ارتعاشات ناشی از ناهمواری زمین قرار گیرند، که در تکرارهای زیاد باعث ایجاد خستگی عضلانی و آسیب در فرد می‌شود. لذا هدف از این تحقیق بررسی اثرات خستگی بر ضریب انتقال ارتعاشات و فعالیت عضلانی در عضلات افراد در معرض ارتعاشات می‌باشد. بدین منظور 12 نفر مرد جوان در معرض ارتعاشات کف در حالت اسکات در فرکانس 12 هرتز و با شدت 9/0 متر بر مجذور ثانیه تا رسیدن به خستگی کامل قرار گرفتند. نتایج حاصل از این تحقیق نشان می-دهد که وجود خستگی در سیستم اسکلتی عضلانی بدن موجب افزایش مقدار هر دو متغیر تحقیق به صورت همزمان می‌شود. به عبارت دیگر تنها افزایش فعالیت عضلانی در عضله نشان دهنده وقوع خستگی در افراد نمی‌باشد. زیرا بر اساس نتایج تحقیق، افزایش میزان فعالیت عضلانی بدون وقوع خستگی در عضله باعث کاهش ضریب انتقال ارتعاشات می‌گردد.

https://smj.ssrc.ac.ir/article_2318_426f990b332ef8193a61cc90516c1245.pdf

پژوهشگاه تربیت بدنی و علوم ورزشی مطالعات طب ورزشی 2322-1658 11 26 2020 01 21 Assessment of proprioception and knee muscles strength after rehabilitation of anterior cruciate ligament in comparison with healthy matches ارزیابی حس عمقی و قدرت عضلات مفصل زانو پس از بازتوانی آسیب لیگامنت متقاطع قدامی در مقایسه با افراد سالم 49 66 2137 10.22089/smj.2020.8112.1402 FA علی شریفی دانشجوی دکتری، گروه آسیب شناسی و حرکات اصلاحی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران 0000-0003-4270-1916 حامد اسماعیلی گروه حرکات اصلاحی و آسیب های ورزشی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران 0000-0002-6882-2612 Journal Article 2019 12 05 Decrease in knee proprioception and muscles strength are outcomes of anterior cruciate ligament (ACL) rupture that sustained with patients post-surgery. The aim of this study was to compare the knee joint positioning sensation and muscle strength in patients with completed sport rehabilitation program and returned to exercise with their healthy matches. Twenty-five male basketball players (11 participants with autograft reconstruction hamstring or surgery and 14 healthy participants) participated in this study. Flexor and extensor peak torque of the knee at the angular velocities of 60 and 180 deg.s-1 and proprioception at 45̊ were evaluated in both dominant and nondominant legs by isokinetic dynamometry. Data were analyzed by F test and independent samples t-test. The results of this study showed that there is no differences in flexion and extension peak torque at 60 deg.s-1 angular velocity (p=0.483), peak extension moment at 180 deg.s-1 in dominant and nondominant (p=0.371, p=0.890) and joint positioning sensation between dominant and nondominant legs (p=0.896) in groups. However, extension peak torque in the injured group was lower than healthy group in both dominant (p=0.034) and nondominant legs (p=0.043). According to the results of this study, it can be concluded that after successive completion of rehabilitation program, surgery-induced outcomes could be improved, and it can reduce re-injury risk in athletes. کاهش قدرت عضلانی و حس عمقی از پیامدهای پارگی لیگامنت متقاطع قدامی است که بعد از عمل بازسازی همراه فرد باقی میماند. این پژوهش با هدف مقایسۀ حس وضعیت مفصل و قدرت عضلانی مفصل زانو بین افراد آسیبدیده که دورۀ توان‌بخشی ورزشی را گذرانده‌اند و به فعالیت بازگشتهاند، با افراد سالم انجام شد. 25 نفر از بازیکنان مرد بسکتبال (11 نفر با عمل بازسازی اتوگرفت و 14 نفر سالم) در این مطالعه شرکت کردند. حداکثر گشتاور فلکسوری و اکستنسوری زانو در سرعت‌های زاویهای 60 و 180 درجه بر ثانیه و حس عمقی در زاویۀ 45 درجه در پای برتر و غیربرتر توسط دستگاه دینامومتر ایزوکنتیک اندازه‌گیری شد. دادهها با استفاده از آزمون F و آزمون تی مستقل تحلیل شد. نتایج پژوهش حاضر نشان داد که بین گروه آسیبدیده و سالم در حداکثر گشتاور فلکسوری و اکستنسوری در سرعت زاویهای 60 درجه در ثانیه (483/0 p =) گشتاور فلکسوری در زاویۀ 180 درجه پای برتر و غیربرتر (371/0p = ، 890/0 p =) و حس وضعیت مفصل پای برتر و غیربرتر (896/0 p =) تفاوت معنادار وجود نداشت، اما گشتاور اکستنسوری در زاویۀ 180 درجه هر دو پای برتر (034/0p = ) و غیربرتر (043/0 p =) در گروه آسیبدیده کمتر از گروه سالم بود. از یافتههای این پژوهش میتوان نتیجه گرفت که بعد از انجام‌دادن کامل تمرین‌های بازتوانی، عواقب ناشی از عمل جراحی بهبود مییابد و احتمال آسیب مجدد در ورزشکاران کاهش مییابد.

https://smj.ssrc.ac.ir/article_2137_9bb6dee73b8b0ca97466ccb24fff3139.pdf

پژوهشگاه تربیت بدنی و علوم ورزشی مطالعات طب ورزشی 2322-1658 11 26 2020 01 21 The effect of training with external sensory timing on average of speed and center of pressure amplitude of static and dynamic balance of the elderlies اثر تمرین با زمان‌بندی حسی بیرونی بر میانگین سطح و دامنه مرکز فشار تعادل ایستا و پویای سالمندان 67 80 2132 10.22089/smj.2020.8174.1407 FA محسن رجب تبار درویش کارشناسی‌ارشد بیومکانیک ورزشی، بابلسر، مازندران، ایران منصور اسلامی دانشیار بیومکانیک ورزشی، گروه بیومکانیک ورزشی و رفتار حرکتی، دانشکدة علوم ورزشی، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران 0000-0002-8050-7076 مژگان معمار مقدم استادیار رفتار حرکتی، گروه بیومکانیک ورزشی و رفتار حرکتی، دانشکدة علوم ورزشی، دانشگاه مازندران، بابلسر، ایران 0000-0002-8655-1481 Journal Article 2019 12 30 The purpose of this study was to investigate the effect of training with external sensory timing on the mean area and amplitude of the center of pressure during static and dynamic balance in the elderly. Thirty-six elderly (all males) were randomly assigned to control, walking, and training with external sensory timing (experimental) groups. The training sessions were conducted during six weeks (three sessions per week). The participants were administered two postural tasks of static and dynamic balance prior and following the treatments as their pre- and post-tests. The results indicated that there were no significant differences in the center of pressure area and distance means from pre- to post-tests of all groups. However, training with external sensory timing significantly increased the amplitude of the center of pressure in the anterior-posterior and the internal-external directions of the experimental groups. The results indicated that training with external sensory timing significantly improved the dynamic balance of the elderly. Therefore, this method can be considered as a low-cost, modern, and simple method to be included in the training programs of the elderly to improve their dynamic balance. پژوهش حاضر با هدف بررسی اثر شش هفته تمرین با زمان‌بندی حسی بیرونی بر میانگین سرعت و دامنة مرکز فشار تعادل ایستا و پویای سالمندان انجام شد.در این مطالعه 36 مرد سالمند به‌طور تصادفی به سه گروه کنترل، راه‌رفتن ساده و گروه تمرین با زمان‌بندی حسی بیرونی تقسیم شدند. تمرین‌ها به‌مدت شش هفتة سه‌جلسه‌ای انجام شد. آزمودنی‌ها قبل و بعد از تمرین‌ها در آزمون‌های تعادلی ایستا و پویا شرکت کردند. نتایج تفاوت معنا‌داری را بین گروه‌ها در پیش‌آزمون و پس‌آزمون متغیرهای سطح و مسافت مرکز فشار نشان نداد؛ بااین‌حال، تمرین با زمان‌بندی حسی بیرونی موجب افزایش معنا‌دار دامنة مرکز فشار در مسیر قدامی-خلفی و داخلی-خارجی در گروه تجربی شد. نتایج نشان داد استفاده از این تمرین‌ها می‌تواند موجب بهبود معنا‌دار تعادل پویای سالمندان شود؛ بنابراین، می‌توان این روش‌ تمرینی را به‌عنوان روشی کم‌هزینه، نوین و ساده در برنامه‌های تمرینی مربوط به بهبود تعادل پویای سالمندان جای داد.

https://smj.ssrc.ac.ir/article_2132_f6e794a75c5d51de081dbefa224304f9.pdf

پژوهشگاه تربیت بدنی و علوم ورزشی مطالعات طب ورزشی 2322-1658 11 26 2020 01 21 Analysis of Selected Kinetic-Temporal Variables of Lower Extremity of Elite junior volleyball players during Block Jump Skill تحلیل متغیرهای منتخب کینتیکی- زمانی اندام تحتانی والیبالیست های نخبه جوان حین اجرای دفاع روی تور 81 90 2131 10.22089/smj.2020.8290.1412 FA علی فتاحی استادیار، گروه بیومکانیک ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی، تهران 0000-0002-8863-4061 راضیه یوسفیان ملا دانشجوی دکترای بیومکانیک ورزشی، گروه بیومکانیک ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی، تهران میترا عاملی کارشناسی ارشد حرکات اصلاحی و آسیب شناسی ورزشی، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشکده تربیت بدنی و علوم ورزشی دانشگاه پیام نور، تهران 0000-0002-4876-3037 Journal Article 2020 01 20 The aim of this study was to Analysis of Selected Kinetic-Temporal Variables of Lower Extremity of Elite junior volleyball players during Block Jump Skill. 30 junior volleyball players of National Team of the Islamic Republic of Iran stand on Force platform and performed block jump skill, peak vertical forces, Time of peaks, Time elapsed between peaks, time of contact, end of the landing, total landing time, Ratio between peaks and between the time of the peaks were calculated. There are significant positive correlations between Times of peaks, Time elapsed between peaks and peak vertical forces and negative correlations exist between other variables of the research. So in volleyball players great stress would be placed on lower extremity at the moment of landing. Because of increasing time of the second peak will decrease the impact force, although it is not appropriate for volleyball goals. پژوهش حاضر با هدف تحلیل متغیرهای منتخب کینتیکی-زمانی اندام تحتانی والیبالیست‌های نخبة جوان در حین اجرای دفاع روی تور انجام شد. 30 والیبالیست جوان نخبة مرد تیم ملی به‌عنوان آزمودنی در این پژوهش شرکت داشتند. با قرارگرفتن روی صفحه نیروی انجام تکنیک دفاع روی تور، متغیرهای نیروهای عمودی و زمان‌های این نیروها، زمان بین دو نیروی اوج، کل زمان فرود، نسبت بین نیروهای اوج و زمان‌های بین دو نیروی اوج محاسبه شدند. از آمار توصیفی، آزمون کلموگروف- اسمیرنوف و آزمون همبستگی پیرسون برای تجزیه‌وتحلیل داده‌ها استفاده شد. ارتباط معنادار مثبتی بین زمان‌های اوج، زمان بین نیروهای اوج و نیروهای اوج مشاهده شد، اما ارتباط معنادار منفی بین سایر متغیرها وجود داشت؛ بنابراین، والیبالیست‌ها باید در هنگام فرود تأکید بیشتری بر اندام تحتانی در لحظة فرود داشته باشند؛ زیرا، افزایش زمان اوج ثانویه نیروی تماسی را کاهش خواهد داد.

https://smj.ssrc.ac.ir/article_2131_a869ccbcbd9568808b8497e28275c7c8.pdf

پژوهشگاه تربیت بدنی و علوم ورزشی مطالعات طب ورزشی 2322-1658 11 26 2020 01 21 Quantifying foot inter-joint coordination and variability after wearing variable stiffness foot insoles during the stance phase of running ارزیابی هماهنگی و تغییرپذیری بین مفصلی ناحیه پا در پی استفاده از ارتزهای پا با درجات سختی متفاوت طی فاز اتکای دویدن 91 108 2281 10.22089/smj.2021.9647.1450 FA داود خضری استادیار بیومکانیک ورزشی، گروه بیومکانیک و فناوری ورزشی، پژوهشگاه تربیت بدنی و علوم ورزشی 0000-0001-7160-829X فاطمه سالاری اسکر استادیار بیومکانیک ورزشی، گروه بیومکانیک و رفتار حرکتی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه مازندران 0000-0002-6244-9415 منصور اسلامی دانشیار بیومکانیک ورزشی، گروه بیومکانیک و رفتار حرکتی، دانشکده علوم ورزشی، دانشگاه مازندارن 0000-0002-8050-7076 Journal Article 2020 11 02 Although foot orthotics with different stiffness is widely used for the treatment of lower extremity abnormalities and injuries, but their effect on foot coordination and variability is unclear. The purpose of present study was to investigate the effect of different stiffness of shoe orthosis on foot inter-joint coordination pattern and variability during the stance phase of running. Fifteen healthy active men volunteered to participate in this study. Coordination pattern and variability were calculated from kinematics raw data using a Continuous Relative Phase method while running with different stiffness insoles inserted in a sandal. A repeated measure of ANOVA test was performed to test the hypothesis (p < 0.05). a part of the results showed that running with hard, soft, and semi-hard increased about %95, %179, and %220 of continue relative phase inversion: eversion of the ankle and tarsometatarsal joint in first 25% of stance phase compared to no insole condition (p < 0.001). Generally, the findings show that insole stiffness may affect lower extremity mechanics by changing foot inter-joint coordination and variability. Thus, insole stiffness should be considered when specialists use the orthotic devices for treatment. ارتزهای پا با درجات مختلف سختی بهصورت گستردهای جهت درمان ناهنجاریها و آسیبهای اندام تحتانی مورد استفاده قرار میگیرند؛ اما اثر آن‌ها بر هماهنگی و تغییرپذیری مفاصل هنوز به طور واضح بیان نشده است. هدف پژوهش حاضر بررسی اثر درجات متفاوت سختی کفی بر الگوی هماهنگی و تغییرپذیری بین مفصلی ناحیه پا طی فاز اتکای دویدن بود. 15 نفر مرد ورزشکار سالم برای شرکت در پژوهش داوطلب شدند. هماهنگی و تغییرپذیری با استفاده از روش فاز نسبی پیوسته طی دویدن با درجات متفاوت کفی (سخت، نیمه سخت و نرم) از دادههای سینماتیک تعیین شد. نتایج نشان داد کفی سخت، نرم و نیمه سخت در فاز 25 درصد اول مرحله اتکا فاز به ترتیب باعث افزایش 95، 179 و 220 درصدی در فاز نسبی پیوسته بین مفصلی اینورژن: اورژن مچ پا و تارسومتاتارسال نسبت به شرایط دویدن بدون کفی شدند (001/0≥p ). نتایج بهطور کلی نشان داد درجات متفاوت سختی کفی میتواند از طریق تغییر در الگوی هماهنگی و تغییرپذیری بین مفاصل پا، مکانیک اندام تحتانی را تحت تأثیر قرار دهد. بنابراین توجه به درجه سختی کفی هنگام استفاده از وسایل ارتوتیکی اهمیت ویژه دارد.

https://smj.ssrc.ac.ir/article_2281_0f46c64b74a6c964c674853a89796c8e.pdf

پژوهشگاه تربیت بدنی و علوم ورزشی مطالعات طب ورزشی 2322-1658 11 26 2020 01 21 The Epidemiology Prospective Study of Sport Injuries in Iranian Women's Kabaddi Premier League مطالعه آینده‌نگر همه‌گیرشناسی آسیب‌های ورزشی در لیگ برتر کبدی زنان ایران 109 126 2057 10.22089/smj.2020.3614.1198 FA سمیرا محمدی کارشناسی‌ارشد آسیب‌شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی دانشگاه تهران هومن مینونژاد استادیار گروه طب ورزشی دانشکدة تربیت‌بدنی دانشگاه تهران 0000-0002-5983-8102 رضا رجبی استاد تمام گروه طب ورزشی دانشکدة تربیت‌بدنی و علوم ورزشی دانشگاه تهران 0000-0002-0464-5688 Journal Article 2020 02 15 The purpose of this study was to investigate the Epidemiology of Sport injuries in women's Kabaddi premier league(2015).In this study132players of11teams participated.Data relating to injury was collected by using injury report form and the help of tournament doctor.x2Test was used to analyze the data.A total of30matches42injuries were recorded.The injury incidence rate was200injuries per1000hours match.The upper limb(40.5%)and head and neck(28.6%)were the most commonly injured body regions in the women.The most injured anatomical areas were head and face(28.6%)and fingers(16.7%).The most common type of injury in women was contusion, bruise and hematoma(57.1%).Contacting with opponent was the most important mechanism of injury (85.7%).Injury rate for defense players was52.4%and%64/3of the injuries occurred in the second half.Kabaddi is a complex sport that requires a range of skills and injury incidence risks are high during the games. Therefore it is advised for the medical team and coaches to consider the above data in order to prevent injuries. این پژوهش با هدف بررسیهمه‌گیرشناسی آسیب‌های ورزشی در مسابقات لیگ‌برتر کبدی زنان انجام شد .در این مطالعه، 132 بازیکن از 11 تیم شرکت‌ کردند. اطلاعات مربوط به آسیب با استفاده از فرم گزارش آسیب و با کمک پزشک مسابقات جمع‌آوری شد. از آزمون خی‌دو برای تجزیه‌وتحلیل داده‌ها استفاده شد. از مجموع 30 مسابقه، 42 آسیب ثبت شد که نرخ بروز آسیب به‌ازای 1000 ساعت مسابقه 200 آسیب بود. اندام فوقانی (5/40 درصد) و سر و گردن (6/28 درصد) شایع‌ترین مناطق آسیب‌دیده در بدن زنان بودند. پرآسیب‌ترین نواحی آناتومیک آسیب‌دیده، سر و صورت (6/28 درصد) و انگشتان دست (7/16 درصد) بودند. شایع‌ترین نوع آسیب در زنان، کبودی/کوفتگی/خونمردگی (1/57 درصد) بود. برخورد با حریف مهم‌ترین مکانیسم آسیب بود (7/85 درصد). میزان آسیب در بازیکنان دفاع 4/52 درصد بود و 3/64 درصد از آسیب‌ها در نیمة دوم روی ‌دادند. کبدی ورزشی پیچیده ‌است که انجام‌دادن آن به مهارت‌های گوناگون نیاز دارد و خطر بروز آسیب در طول بازی‌ها زیاد است؛ بنابراین، توصیه می‌شود کادر پزشکی و مربیان تیم‌ها برای پیشگیری از بروز آسیب به نتایج این پژوهش توجه کنند.

https://smj.ssrc.ac.ir/article_2057_df4fe8a8bcd5c95cdb640aa9793bb32b.pdf

پژوهشگاه تربیت بدنی و علوم ورزشی مطالعات طب ورزشی 2322-1658 11 26 2020 01 21 Comparison of the effect of 8 week taping and selected therapeutic exercises on range of motion, proprioception and pain in gymnasts with shoulder impingement syndrome مقایسه اثر هشت هفته تیپینگ و تمرینات منتخب درمانی بر دامنه حرکتی، حس عمقی و درد ژیمناستیک کاران مبتلا به سندرم گیرافتادگی شانه 127 146 2266 10.22089/smj.2020.8315.1413 FA حسین شاهرخی استادیار گروه آسیب شناسی و حرکات اصلاحی، دانشکده علوم ورزشی دانشگاه حکیم سبزواری، سبزوار، ایران 0000-0003-2735-3087 هادی میری استادیار گروه آمورشی تربیت بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه صنعتی امیرکبیر، تهران، ایران 0000-0002-2628-422X سمیرا یکه دهقان کارشناس ارشد آسیب شناسی و حرکات اصلاحی، دانشگاه رجا، قزوین، ایران. Journal Article 2020 02 16 Introduction: The aim of the present study was to comparison the effect of 8-week taping and selected therapeutic exercises on range of motion, proprioception and pain in gymnasts with shoulder impingement syndrome. Materials and Methods: 15 patients were randomly assigned in taping group, 15 patients in therapeutic exercises group and 15 patients in control group. Patients in therapeutic exercises group received training sessions, for 8 weeks. Range of motion, proprioception and pain were measured with an Electrogoniometer, Biodex isokinetic dynamometer and visual analog scale, respectively. Results: The results showed significant differences between the two experimental groups than control group for all outcome measures after the intervention. Therapeutic exercises group showed significantly larger improvement in range of motion than taping group. Conclusion: According to research findings, therapeutic exercises cloud be more effective than taping in gymnasts with shoulder impingement syndrome. مقدمه: هدف از پژوهش حاضر، مقایسه اثر هشت هفته تیپینگ و تمرینات منتخب درمانی بر دامنه حرکتی، حس عمقی و درد ژیمناستیک‌کاران مبتلا به سندرم گیرافتادگی شانه بود. روش پژوهش: 15 بیمار به صورت تصادفی در گروه تیپینگ، 15 بیمار در گروه تمرینات منتخب درمانی و 15 بیمار در گروه کنترل قرار گرفتند. بیماران در گروه تمرینات منتخب درمانی به مدت هشت هفته تمرینات را دریافت کردند. دامنه حرکتی، حس عمقی و درد به ترتیب با استفاده از الکتروگونیامومتر، دینامومتر ایزوکینتیک بایودکس و مقیاس دیداری درد ارزیابی شدند. یافته‌ها: نتایج نشان داد تفاوت معناداری در تمام متغیرهای اندازه‌گیری ‌شده بین دو گروه تجربی نسبت گروه کنترل بعد از مداخله وجود داشت. همچنین گروه تمرینات منتخب درمانی بهبود بیشتری در دامنه حرکتی نسبت به گروه تیپینگ داشت. بحث: براساس یافته‌های پژوهش حاضر، تمرینات منتخب درمانی می‌تواند مزیت بیشتری نسبت به تیپینگ در ژیمناستیک‌کاران مبتلا به سندرم گیرافتادگی شانه داشته باشند.

https://smj.ssrc.ac.ir/article_2266_eb76c035d5d0a2bd2a0d0834b93c9c26.pdf

پژوهشگاه تربیت بدنی و علوم ورزشی مطالعات طب ورزشی 2322-1658 11 26 2020 01 21 The Comparison of Isokinetic Performance Profile of Knee and Ankle Joint Muscles in Professional and Amateur Speed Skaters مقایسه نیمرخ عملکرد ایزوکینتیکی عضلات مفصل زانو و مچ پا در اسکیت بازان مرد سرعتی حرفه‌ای و مبتدی 147 162 2221 10.22089/smj.2020.8383.1416 FA مهدی خالقی تازجی استادیار بیومکانیک ورزش، دانشکدة تربیت‌بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه خوارزمی تهران 0000-0002-3043-3961 فرزانه فاضل زاده کارشناسی‌ارشد بیومکانیک ورزش، دانشکدة تربیت‌بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد کرج حمیدرضا ناصرپور دانشجوی دکتری بیومکانیک ورزش، دانشکدة تربیت‌بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه خوارزمی تهران 0000-0001-9448-6555 علی عباسی استادیار بیومکانیک ورزش، دانشکدة تربیت‌بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه خوارزمی تهران 0000-0001-9733-6501 Journal Article 2020 02 17 This study proposed to compare the isokinetic performance profile of knee and ankle joint muscles in professional and amateur speed skaters. Sixteen speed skaters divided into two groups of amateurs and professionals were included in this survey. Isokinetic parameters of ankle and knee joints evaluated by using the Biodex isokinetic-dynamometer. Shapiro-Wilk and independent t-test were applied for statistical analysis at the significant level of ≤0.05. Independent sample t-test results showed a significant difference in isokinetic parameters such as the power of knee extensor muscle, power and deceleration time in inversion and eversion between amateur and professionals. It seems that the significant difference between professional and amateur speed skaters in isokinetic parameters is related to neuromuscular ability (power and deceleration time of invertor and evertor muscles groups). It is suggested that these parameters be considered in the training of this group of athletes. مطالعة حاضر با هدف مقایسة نیمرخ عملکرد ایزوکینتیکی عضلات مفصل زانو و مچ پا در اسکیت‌بازان مرد سرعتی حرفه‌ای و مبتدی انجام شد. 16 اسکیت‌باز سرعتی در گروه‌ مبتدی و گروه حرفه‌ای در این مطالعه شرکت کردند. اندازهگیری پارامترهای ایزوکینتیکی مفاصل مچ پا و زانو با استفاده از داینامومتر ایزوکینتیک بایودکس انجام شد. از آزمون‌های آماری شاپیرو-ویلک و تی مستقل برای تجزیه‌وتحلیل آماری در سطح معناداری 05/0 a ≤ استفاده شد. نتایج آزمون تی مستقل تفاوت معناداری را در پارامترهای ایزوکینتیکی توان عضلات بازکننده‌های زانو(036/0=P)و توان (001/0=P) و زمانکاهش شتاب (000/0=P)در حرکت اینورژن و اورژنمچ پا بین افراد مبتدی و حرفه‌ای نشان داد. به‌نظر می‌رسد تفاوت آشکار بین اسکیت‌بازان سرعت حرفه‌ای و مبتدی در پارامترهای ایزوکینتیکی مرتبط با قابلیت عصبی-عضلانی مفصل مچ پا (توان و زمان کاهش عضلات اینورتور و اورتور) وجود داشته باشد. پیشنهاد می‌شود در تمرین‌های این گروه از ورزشکاران به این پارامترها توجه شود.

https://smj.ssrc.ac.ir/article_2221_598920e11d1eb2a49501d59fce5ecbb7.pdf

پژوهشگاه تربیت بدنی و علوم ورزشی مطالعات طب ورزشی 2322-1658 11 26 2020 01 21 Comparison of prevalence of trunk dysfunction among professional athletes of table tennis, cycling and swimming مقایسه شیوع نقص‌تنه در میان ورزشکاران حرفه ای تنیس‌روی‌میز، دوچرخه‌سواری و شنا 163 180 2138 10.22089/smj.2020.8576.1419 FA علی پروانه سرند دانشجوی کارشناسی‌ارشد آسیب‌شناسی ورزشی و حرکات ‌اصلاحی، دانشکدة علوم ورزشی دانشگاه گیلان، گیلان-رشت، ایران 0000-0002-9126-4217 حسن دانشمندی استاد، گروه آسیب‌شناسی‌ورزشی و حرکات ‌اصلاحی، دانشکدة علوم ورزشی دانشگاه گیلان، گیلان-رشت، ایران 0000-0003-1154-0531 علی اصغر نورسته استاد، گروه آسیب‌شناسی ورزشی و حرکات ‌اصلاحی، دانشکدة علوم ورزشی دانشگاه گیلان، گیلان-رشت، ایران 0000-0003-3540-4470 Journal Article 2020 03 07 This study aimed to investigate the comparison of prevalence of trunk dysfunction among athletes in three different sports. Thirty athletes were assessed in a purposely available manner, from each sport by Tuck jump test, and individuals with trunk dysfunction were compared with each other. Analysis of variance ANOVA and Chi-square tests were used to analyze the data. The results showed that there was no significant difference between Tuck jump test scores and trunk dysfunction among three different sports, but valuable information such as the percentage and number of people with trunk dysfunction in table tennis, cycling and swimming (breaststroke and butterfly stroke swimmers), which have different natures and movement patterns, was obtained. By accurately screening, assessing and identifying the trunk dysfunction, the risk of injury, especially anterior cruciate ligament injury, which has a direct relation with trunk dysfunction, can be reduced in athletes. این پژوهش با هدف مقایسة شیوع نقص ‌تنه در میان ورزشکاران سه رشتة ورزشی متفاوت انجام شد. بدین‌منظور، 30 ورزشکار به روش هدفمند دردسترس، از هر رشتة ورزشی با آزمون پرش‌تاک ارزیابی شدند و افراد مبتلا به نقص تنه با یکدیگر مقایسه شدند. از آزمون‌های تحلیل واریانس آنوا و خی‌دو برای تجزیه‌وتحلیل داده‌ها استفاده شد. نتایج پژوهش، تفاوت معناداری را بین نمرات آزمون پرش تاک و شیوع نقص تنه در سه رشتة ورزشی متفاوت نشان نداد، ولی اطلاعات ارزشمندی نظیر درصد و تعداد افراد مبتلا به نقص تنه در سه رشته ورزشی تنیس‌ روی ‌میز، دوچرخه سواری و شنا (شناگران قورباغه و پروانه) که ماهیت و الگو های حرکتی متفاوتی از هم دارند، به‌دست آمد. با غربالگری، ارزیابی و شناسایی دقیق نقص تنه می‌توان احتمال بروز عوامل خطرزای آسیب، به‌خصوص آسیب رباط متقاطع قدامی زانو که ارتباط مستقیمی با نقص تنه دارد را در ورزشکاران به‌حداقل رساند.

https://smj.ssrc.ac.ir/article_2138_1943102704f8f8f3302c2b730728e023.pdf

پژوهشگاه تربیت بدنی و علوم ورزشی مطالعات طب ورزشی 2322-1658 11 26 2020 01 21 Maternal and neonatal consequences associated with COVID-19 and the role of physical activity during this period: A descriptive review پیامدهای مادر و نوزاد در ارتباط با کووید 19 و نقش فعالیت بدنی طی این دوران: مرور توصیفی 181 214 2209 10.22089/smj.2020.9105.1429 FA نجمه السادات شجاعیان استادیار، گروه علوم ورزشی، دانشکدة علوم انسانی، واحد بجنورد، دانشگاه آزاد اسلامی، بجنورد،ایران 0000-0002-4089-6206 مصطفی تیموری خروی استادیار، گروه علوم ورزشی، دانشکدة علوم انسانی، واحد بجنورد، دانشگاه آزاد اسلامی، بجنورد، ایران 0000-0002-1249-2394 سارا سرحدی دکتری فیزیولوژی ورزشی عصبی-عضلانی، گروه فیزیولوژی ورزشی، دانشکدة تربیت‌بدنی و علوم ورزشی، دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی، تهران، ایران 0000-0002-3553-5860 Journal Article 2020 06 27 The global outbreak of Coronavirus 2019 has affected the routine life. The aim of study is to review the background of studies on the clinical symptoms and consequences of Covid-19 infection in pregnant women and their offspring, as well as the role of physical activity on the maternal health. In this survey, all articles in the different databases were searched and investigated by using keywords. The most common maternal/ neonatal complications included fetal and respiratory distress, preterm delivery and mild infection in newborns. Guidelines have recommended physical activity to improve physical and mental condition. Studies have shown that regular physical activity with the moderate intensity can lead to strong immune responses in pregnant women. Due to the limited information, it is necessary to monitor pregnant women and their infants for a long time and to examine the role of physical activity to improve the physical and mental condition. شیوع جهانی بیماری کروناویروس 2019 زندگی روزمره را متأثر کرده است. پژوهش حاضر با هدف نگاهی به پیشینة مطالعات انجام‌شده در زمینة علائم بالینی و پیامدهای عفونت کوید-19 در زنان باردار و فرزندانشان و همچنین نقش فعالیت بدنی بر سلامت مادران انجام‌ شد. در این پژوهش همة مقالات منتشرشده در پایگاه داده‌های مختلف با استفاده از کلمات کلیدی جست‌وجو و بررسی شد. شایع‌ترین عوارض مادر و نوزاد شامل دیسترس جنینی و تنفسی، زایمان زودرس و عفونت خفیف در نوزادان بود. در دستورالعمل‌ها فعالیت بدنی به‌منظور بهبود شرایط جسمانی و روانی توصیه شده است. پژوهش‌ها نشان داده‌اند که فعالیت‌های بدنی منظم و با شدت متوسط می‌تواند پاسخ‌های ایمنی قوی را در زنان باردار به‌همراه داشته باشند. به‌دلیل کمبود اطلاعات، لازم است زنان باردار و نوزادانشان به مدت طولانی کنترل شوند و نقش فعالیت بدنی در ارتقای وضعیت بدنی و روانی بررسی شود.

https://smj.ssrc.ac.ir/article_2209_db116b39f7a3ac5366079b1d9fe249a5.pdf

پژوهشگاه تربیت بدنی و علوم ورزشی مطالعات طب ورزشی 2322-1658 11 26 2020 01 21 Comparison of Functional Movement Test and Postural Control in "High-Risk" versus "Low-Risk" Volleyball Players مقایسه آزمون های عملکرد حرکتی و کنترل پاسچر در بازیکنان والیبال با خطر بالا و پایین آسیب 215 232 2240 10.22089/smj.2020.9244.1434 FA مصطفی زارعی گروه تندرستی و بازتوانی ورزشی، دانشکدة علوم ورزشی و تندرستی دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران 0000-0001-9063-686X شبنم سلطانی کارشناسی ارشد، گروه علوم ورزشی، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد علوم تحقیقات، تهران، ایران مهدی حسین زاده استادیار گروه آسیب شناسی ورزشی و حرکات اصلاحی پژوهشگاه علوم ورزشی، تهران، ایران 0000-0001-6019-8205 Journal Article 2020 07 28 Background and Aim: Functional movementscreen-) FMS (and Y balance- test are functional assessment tools with some specific relevance. However, information regarding a potential relationship between these assessments and Hop test is still insufficient. Additionally, the FMS and Y balance are used to predict the risk of sport injuries occurrence. Currently, no research is available on the differences in FMS, Y balance, and Hop test between groups with high and low risks of sport injuries. Materials and Methods: One hundred and thirty-one premier league young adolescents (man/woman) volleyball players from Zanjan Province (age=15.78±1.83 years old; height= 176.30±7.07 cm; weight= 67.56±6.18 kg; BMI=21.74±1.63 kg/m2) participated in this cross sectional study. The pre-participation screening consisted of FMS, Y balance, DEVIS, and Hopping test has been recorded during the pre-season time. All participants followed the routine training in season. Volleyball players were divided based on the FMS score considering scores ˃14 as low risk criteria and ≤14 as high risk criteria of sustaining musculoskeletal injury. The correlations of composite and individual item scores of these assessments were analyzed, and the differences between groups with high and low risks of sports injury were compared. Results: independent t test showed the Y balance, DEVIS, and Hopping tests scores were all significantly higher in athletes who got FMS scores ˃14 comparing to those who got FMS scores ≤14. Conclusion: the result showed functional movement test scores are different among volleyball players with/without high risk of sustaining musculoskeletal injuries. Athletes who get FMS scores ≤14 (whom are likely to sustain injuries) are supposed to have lower scores on other functional movement tests as well. It is therefore suggested that functional movements screening tests might be of use for recognizing those athletes with higher risks of sustaining musculoskeletal injury. آزمون عملکرد حرکتی (FMS) و تعادل Y، ابزارهای ارزیابی عملکردی در موقعیتهای گوناگون هستند، اما در حال حاضر اطلاعات محدودی دربارة تفاوت نمرات آزمونهای FMS، تعادل Y و آزمون هاپ و دیویس بین گروه‌های با خطر زیاد و کم آسیب‌های ورزشی وجود دارد؛ بنابراین، پژوهش حاضر با هدف مقایسة نمرات آزمون تعادل Y و هاپینگ در بازیکنان والیبال با خطر زیاد و کم بروز آسیب انجام شده است. در این مطالعة مقطعی، 131 والیبالیست دختر و پسر نوجوان لیگ برتر استان زنجان با میانگین سنی 83/1 ± 78/15، قد 07/7 ± 30/176، وزن 18/6 ± 56/67 و شاخص تودة بدنی 63/1 ± 74/21 شرکت کردند. قبل از شروع فصل، ورزشکاران با چهار آزمون عملکردی تعادل Y، FMS، دیویس و هاپینگ ارزیابی شدند و نمرات آنها ثبت شد. بازیکنان براساس نتایج آزمون FMS به دو گروه با خطر کم (کسب امتیاز بیشتر از 14) و خطر زیاد (کسب امتیاز 14 و کمتر) تقسیم شدند. امتیازات بازیکنان با خطرزیاد و با خطر کم مقایسه شد. همچنین ضریب همبستگی بین آزمون‌ها بررسی شد. نتایج نشان داد میانگین نمرات آزمون‌های عملکردی تعادلY ، دیویس و هاپینگ در بازیکنانی که در آزمون FMS امتیاز بیشتر از 14 را کسب کرده بودند، به‌طور معناداری بیشتر از همتایانی بود که امتیاز 14 و کمتر را کسب کرده بودند. همچنین بین نمرات آزمون‌های منتخب همبستگی معنادار مشاهده شد (29/0 < r < 94/0). بازیکنان والیبال که نمرة کمتر یا مساوی 14 در آزمون FMS کسب می‌کنند (دارای خطر آسیب‌دیدگی زیاد )، نتایج ضعیف‌تری را در آزمون‌های عملکردی در مقایسه با بازیکنانی به‌دست می‌آورند که نمرة آن‌ها در آزمون FMS بیشتر از 14 (دارای خطر کم آسیب دیدگی) است؛ بنابراین، پیشنهاد می‌شود از نتایج آزمون‌های این مطالعه در شناسایی ورزشکاران درمعرض خطر بروز آسیب استفاده شود.

https://smj.ssrc.ac.ir/article_2240_d4dd111a4fd973394238aca5c05bebe3.pdf